zamiar – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈzãmʲjar], AS: [zãmʹi ̯ar], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) poważne / wrogie zamiary • coś leży w czyichś zamiarach • coś kończy się na zamiarach • nie mieć zamiaru
synonimy:
(1.1) chęć, intencja, zamierzenie, zamysł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) gotowość, plan, pomysł, zakusy[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
mieć poważne zamiary • mierz siły na zamiary, nie zamiar podług sił
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) intention
- arabski: (1.1) غاية
- baskijski: (1.1) asmo
- białoruski: (1.1) намер m
- brithenig: (1.1) tarfin m
- bułgarski: (1.1) намерение n
- chiński standardowy: (1.1) 打算 (dǎsuàn)
- czeski: (1.1) záměr m, úmysl m
- duński: (1.1) hensigt w, intention w
- esperanto: (1.1) intenco
- francuski: (1.1) intention ż
- hindi: (1.1) इरादा m
- hiszpański: (1.1) intención m, propósito m
- islandzki: (1.1) áætlun ż, plan n
- karakałpacki: (1.1) niyet
- kataloński: (1.1) intenció ż
- kazachski: (1.1) мақсат, пиғыл
- łotewski: (1.1) nodoms m
- niderlandzki: (1.1) opzet n
- niemiecki: (1.1) Absicht ż
- nowogrecki: (1.1) πρόθεση ż, σκοπός m
- rosyjski: (1.1) намерение n
- szwedzki: (1.1) avsikt w, intention w, mening w, uppsåt n, föresats w
- ukraiński: (1.1) намір m
- węgierski: (1.1) szándék, intenció
- włoski: (1.1) intenzione ż
źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.