zarzut – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania
(1.2) praw. część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Twoje zarzuty mnie dotknęły.
(1.2) Oskarżonemu postawiono wiele zarzutów.
składnia:
(1) postawić zarzut komuś • zbić / oddalić zarzut • sformułować zarzut wobec kogoś • mieć postawiony / ciążący na kimś zarzut • odeprzeć zarzut oparty na czymś • odpowiedzieć na przedstawiony zarzut • zatrzymać kogoś pod zarzutem • aresztować/zatrzymać pod zarzutem = aresztować/zatrzymać z powodu zarzucanego czynu
synonimy:
(1.1) wymówka
antonimy:
(1.1) pochwała, komplement
hiperonimy:
(1.1) oskarżenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zarzucanie n, zarzucenie n, zarzucik mrz, rzut mrz
czas. zarzucać ndk., zarzucić dk.
związki frazeologiczne:
bez zarzutu → idealnie, nienagannie
etymologia:
rzeczownik od czasownika pol. zarzucać
uwagi:
często używane nieprawidłowe formy: zarzut dla kogoś; ma zarzut
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reproach, objection, reproof; (1.2) accusation
- arabski: (1.1) اعتراض m (iʿtirāḍ)
- bułgarski: (1.1) възражение n, упрек m, укор m
- chiński standardowy: (1.1) 责备 (zébèi), 异议 (yìyì)
- chorwacki: (1.1) prijekor m, primjedba ż, prigovor m
- czeski: (1.1) výtka ż; (1.2) obvinění n, obžaloba ż
- duński: (1.1) bebrejdelse w, indvending w, indsigelse w
- esperanto: (1.1) akuzo, akuzaĵo
- estoński: (1.1) etteheide, vastulause, vastuväide, süüdistus; (1.2) süüdistus
- fiński: (1.1) moite, nuhde, vastalause
- francuski: (1.1) reproche, objection
- hebrajski: (1.1) התנגדות ż (hitnag'dút)
- hiszpański: (1.1) reproche m, objeción ż
- indonezyjski: (1.1) keberatan, celaan, comelan, dampratan, penolakan, teguran
- japoński: (1.1) 非難 (hinan), 叱責 (shisseki)
- jidysz: (1.1) zarzuty מיזמור m (mizmer)
- kataloński: (1.1) reprotxe m, objecció ż
- koreański: (1.1) 책망, 꾸중, 이의
- litewski: (1.1) priekaištas m, prieštara ż
- łaciński: (1.1) exprobratio ż
- łotewski: (1.1) iebildums m, pārmetums m
- niderlandzki: (1.1) bezwaar n, tegenwerping ż, verwijt n
- niemiecki: (1.1) Einwand m, Tadel m, Rüge ż, Vorwurf m; (1.2) Vorwurf m
- norweski (bokmål): (1.1) bebreidelse m, innvending m/ż
- nowogrecki: (1.1) επίπληξη ż, ένσταση ż, αντίρρηση ż
- portugalski: (1.1) reproche m, objeção ż
- rosyjski: (1.1) выговор m; (1.2) обвинение n
- rumuński: (1.1) reproș n, obiecție ż
- serbski: (1.1) прекор (prekor) m, примедба (primedba) ż, приговор (prigovor) m
- słowacki: (1.1) námietka ż, výčitka ż, pokarhanie n
- słoweński: (1.1) očitek m, graja ż, ugovor m
- szwedzki: (1.1) förebråelse w, klander n; (1.2) anklagelse w
- turecki: (1.1) itiraz, tekdir, azar, sitem, serzeniş
- ukraiński: (1.1) докір m, дорікання ż, заперечення n; (1.2) звинува́чення n
- węgierski: (1.1) kifogás, ellenvetés, szemrehányás, feddés, dorgálás
- wietnamski: (1.1) lời trach, lời trách mắng, sự phản đối
- włoski: (1.1) rimprovero m, obiezione ż
źródła: