zaufanie – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˌzawuˈfãɲɛ], AS: [zau̯ufãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• epenteza ł • akc. pob. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeświadczenie, że można komuś ufać[1]
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bezgranicznym zaufaniem darzę tylko moją rodzinę.
(1.1) Mieli do niego zaufanie, bo był uczciwy[2].
składnia:
(1.1) zaufanie do kogoś (D.)[3]
(1.1) bezgraniczne / pełne zaufanie • mąż zaufania • telefon zaufania • mieć zaufanie do kogoś / czegoś • wzbudzać zaufanie • darzyć / obdarzyć zaufaniem • utrata zaufania • wotum zaufania
synonimy:
(1.1) ufność
antonimy:
(1.1) nieufność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ufanie n, ufność ż, zaufaniec m, zaufany mos
związki frazeologiczne:
powiedzieć w zaufaniu • kredyt zaufania • mandat zaufania • z całym zaufaniem • zdradzić zaufanie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- albański: (1.1) besim m
- angielski: (1.1) trust, confidence
- arabski: (1.1) ثقة ż, إستئمان m, ائتمان
- boloński: (1.1) fidózzia, faid
- bułgarski: (1.1) доверие n
- chorwacki: (1.1) povjerenje n
- duński: (1.1) tillid w, tiltro w
- esperanto: (1.1) fido
- estoński: (1.1) usaldus
- fiński: (1.1) luottamus
- francuski: (1.1) confiance ż, foi ż
- gudźarati: (1.1) ખાતરી ż (khātarī)
- hiszpański: (1.1) confianza ż
- japoński: (1.1) 信用
- jidysz: (1.1) godny zaufania בטוח (betuech)
- macedoński: (1.1) доверба ż
- maltański: (1.1) fiduċja ż
- niemiecki: (1.1) Vertrauen n
- norweski (bokmål): (1.1) tillit m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) tillit m/ż
- nowogrecki: (1.1) εμπιστοσύνη ż
- nowopruski: (1.1) aušaudisnā ż, aušaudīsnā ż
- polski język migowy:
- portugalski: (1.1) confiança ż
- rosyjski: (1.1) доверие n
- sanskryt: (1.1) विश्वास
- serbski: (1.1) поверење n
- słoweński: (1.1) zaupanje n
- szwedzki: (1.1) tillit w
- tuvalu: (1.1) fakatuaga
- ukraiński: (1.1) довір'я n, довіра ż
- węgierski: (1.1) bizalom
- włoski: (1.1) fiducia ż
źródła:
