ziomek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈʑɔ̃mɛk], AS: [źõmek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pochodząca z tego samego kraju lub tych samych okolic

(1.2) polit. członek ziomkostwa[1]

(1.3) slang. znajomy, kolega

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.3) Jak leci, ziomek?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) krajan; daw. ziemiec m

(1.3) pot. kumpel, ziomuś, ziomal, ziom; neutr. kolega, przyjaciel; podn. druh, pobratymiec; daw. kum

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ziomkostwo n, ziomuś mos, ziomal mos, ziom mos

przym. ziomkowski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) stpol. ziemek → rodak, krajan[3]

(1.3) od (1.1)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) compatriot, countryman; (1.3) homie, amer. dude, bryt. mate
• białoruski: (1.1) зямляк m
• chiński standardowy: (1.3) 哥 (gē)
• czeski: (1.1) krajan m
• duński: (1.1) landsmand w
• hiszpański: (1.1) paisano m, compatriota m; (1.3) colega m
• kazachski: (1.1) елдес, жерлес, отандас
• niemiecki: (1.1) Landsmann m
• rosyjski: (1.1) земляк m, соотечественник m; (1.3) дружище m
• ukraiński: (1.1) побратим m; (1.3) чувак m
• wilamowski: (1.1) rodok m

źródła:

1. ↑ Hasło „ziomek” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
2. ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
3. ↑ Hasło „ziemek” w: Słownik pojęciowy języka staropolskiego, kier. projektu Bożena Sieradzka-Baziur, Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków, ISBN 978-83-64007-23-1.