zwierzyna – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [zvʲjɛˈʒɨ̃na], AS: [zvʹi ̯ežỹna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań[1]
(1.2) mięso zwierząt, w szczególności leśnych, dzikich[2]
(1.3) ogół zwierząt żyjących na wolności[3]
przykłady:
(1.1) Łatwo się było domyśleć, że Kali mówi nie o pentarkach, lecz o grubszej jakiejś zwierzynie; ukazawszy bowiem strzelbę Stasia przyłożył następnie palce do głowy na znak, że jest to zwierzyna rogata.[4]
(1.2) Ich ojciec jest myśliwym, dlatego w domu często jadają zwierzynę.
(1.4) Ja z ojcem zajmujemy się ochroną praw zwierzyny i mamy kota.
składnia:
(1.1) gruba zwierzyna • drobna zwierzyna • zwierzyna czarna • zwierzyna płowa • zwierzyna szlachetna • zwierzyna płocha (zwierzyna rochmanna[2]) • zwierzyna czworonożna / skrzydlata • płoszyć zwierzynę • dokarmiać / nęcić / tropić / podchodzić / naganiać / zabijać zwierzynę • polować na zwierzynę • gospodarka zwierzyną • liczebność / pogłowie zwierzyny
(1.2) sprawić / sprawiać / przyrządzać / przyrządzić / podać / podawać / jeść zwierzynę
(1.3) zwierzyna żyje / przebywa / zasiedla / rozmnaża się / żeruje / gromadzi się • ostoja zwierzyny • rezerwat zwierzyny
synonimy:
(1.1) zwierzyna łowna, zwierz, dziczyzna; gw. dźwiérzyna[2], dźwyrzyna[2],zwiyrzyna[2]
(1.2) dziczyzna
antonimy:
(1.1) myśliwy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zwierz m, zwierzę ż, zwierzyniec m, zezwierzęcenie n
zdrobn. zwierzątko n, zwierzaczek n
przym. zwierzęcy, zwierzyńcowy
związki frazeologiczne:
karp – ryba, jeleń – zwierzyna • na świętego Marcina lepsza gęś niż zwierzyna • baba w poprzek drogi, to zwierzyna w nogi • łakomy, skąpy i świnia – po śmierci zwierzyna • na uschłym drzewie nie ma liści, w suchej studni nie ma wody, na piaszczystej górze nie ma zwierzyny, w studziennej wodzie nie ma ryb • jakie pole, taka zwierzyna • zboże w stodole, kapłon na stole, w torbie zwierzyna, przy boku dziewczyna • bór – leszczyna, wróbel – zwierzyna, gołębie – dobytek, serwatka – napitek, ryby – karaski – wiwat szlachcic podlaski! • zwierzyna jest, naboje są, tak i strzelaj • bór, ryby, zwierzyna, to wszystkich dziedzina • nie masz lepszej zwierzyny, jako nasza gąska
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) game[5] (lm)
- baskijski: (1.1) ehizaki, ehiza
- bułgarski: (1.1) дивеч m; (1.2) дивеч m
- chiński standardowy: (1.3) 动物 (dòngwù); (1.4) 动物 (dòngwù)
- esperanto: (1.1) ĉasaĵo; (1.2) ĉasaĵo
- francuski: (1.1) gibier m; (1.2) gibier m
- hiszpański: (1.1) caza ż; (1.2) caza ż
- niemiecki: (1.1) Tiere lm
- nowogrecki: (1.1) κυνήγι n, θήραμα n; (1.2) κυνήγι n
- rosyjski: (1.1) ди́чь ż; (1.2) ди́чь ż; (1.3) зверьё́ n; (1.4) зверьё́ n, животи́на ż
- somalijski: (1.1) habardugaag m; (1.3) habardugaag m
źródła:
- ↑ Hasło „zwierzyna” w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. III, PWN, Warszawa 1982-3, ISBN 83-01-00281-6, s. 1071.
- 1 2 3 4 5
Hasło „zwierzyna” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII: Z-Ż, Warszawa 1900–1927, s. 649. - 1 2 Hasło „zwierzyna” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 1035.
- ↑ Henryk Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy
- ↑ Hasło „zwierzyna” w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, Langenscheidt, 1990, ISBN 9780887291098, s. 779.