afanar - Wikcionário (original) (raw)
Português
[editar]
Verbo
[editar]
a.fa.nar
- (transitivo) buscar com afã
- (reflexivo) afadigar-se
- (figurativo) roubar, furtar
Conjugação
[editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
Formas impessoais
| Infinitivo impessoal | afanar | Gerúndio | afanando | Particípio | afanado |
|---|
Formas pessoais
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| ModoIndicativo | Presente | afano | afanas | afana | afanamos | afanais | afanam |
| Pretérito imperfeito | afanava | afanavas | afanava | afanávamos | afanáveis | afanavam | |
| Pretérito perfeito | afanei | afanaste | afanou | afanamos1 /afanámos2 | afanastes | afanaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | afanara | afanaras | afanara | afanáramos | afanáreis | afanaram | |
| Futuro do presente | afanarei | afanarás | afanará | afanaremos | afanareis | afanarão | |
| Futuro do pretérito | afanaria | afanarias | afanaria | afanaríamos | afanaríeis | afanariam | |
| ModoSubjuntivo(Conjuntivo) | Presente | afane | afanes | afane | afanemos | afaneis | afanem |
| Pretérito imperfeito | afanasse | afanasses | afanasse | afanássemos | afanásseis | afanassem | |
| Futuro | afanar | afanares | afanar | afanarmos | afanardes | afanarem | |
| ModoImperativo | Afirmativo | afana | afane | afanemos | afanai | afanem | |
| Negativo | não afanes | não afane | não afanemos | não afaneis | não afanem | ||
| Infinitivo pessoal | afanar | afanares | afanar | afanarmos | afanardes | afanarem |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Etimologia
[editar]
Do latim affanare, do latim affannae, do latim affaniae ("palavras sem nexo").
Ver também
[editar]
No Wikcionário
[editar]