consolidar - Wikcionário (original) (raw)

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

con.so.li.dar

  1. ação de agrupar em um único conjunto
    • As idéias de melhorias foram consolidadas neste projeto.
  2. reforçar
    • “A proposta tem tido acolhida porque esses líderes estão se aproveitando da excelente conjuntura econômica para consolidar apoio popular e arrumar um jeito de permanecer no poder”, afirmou ao Estado, por telefone, o cientista político argentino José Natanson, chefe de Redação da revista Nueva Sociedad. (notícia do jornal O Estado de S. Paulo de 11 de novembro de 2007)

Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)

De 2 (reforçar)

Albanês: fortësoj (sq) Alemão: verstärken (de), befestigen (de) Árabe: مَكَّنَ (ar) Bretão: kreñvaat (br), nerzhañ (br) Eslovaco: spevniť (sk) Espanhol: consolidar (es) Esperanto: firmigi (eo), fortikigi (eo), solidigi (eo) Francês: consolider (fr), affermir (fr) Galês: cryfhau (cy), cyfnerthu (cy), nerthu (cy), cadarnhau (cy) Ido: konsolidar (io) Inglês: strengthen (en), consolidate (en) Interlíngua: consolidar (ia) Italiano: consolidare (it) Latim: confirmare (la), consolidare (la) Polonês: umacniać (pl), konsolidować (pl), wzmacniać (pl) Sueco: befästa (sv) Zulu: qokotha (zu), qinisa (zu)

Do latim consolidare (la) (consolidāre).

consolidar

  1. consolidar

consolidar

  1. consolidar

Categorias: