land - Wikcionário (original) (raw)

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Não confundir com Land.

Singular Plural
landland lande lan.de

land

  1. terra, solo, chão
  2. terra cultivável
  3. campo, área rural
  4. país:
    • Pole is 'n land in Europa. (A Polónia é um país da Europa.)
  5. pátria, terra natal

land, intransitivo

  1. aterrissar, pousar, aterrar

land, neutro

  1. terra, solo, chão:
    • Båden befinder sig to kilometer fra land. (O barco encontra-se a dois quilómetros da terra.)
  2. campo, área rural
  3. país:
    • Romanen har været en meget stor succes i mange lande. (O romance foi um grande sucesso em muitos países.)
fædreland landbrug landdag lande landevej landgang landkort landlig landsby landskab

land

  1. forma imperativa de lande

"land" é uma forma flexionada de lande.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Do nórdico antigo land.

land, neutro

  1. terra, solo, chão
  2. costa, praia
  3. país, nação
  4. terra cultivável
  5. pátria, terra natal
  6. (fisiologia) urina

De 1-5 (substantivo neutro do grupo 8 (-s/-) (a/_o_-))

De 6 (Substantivo neutro sem plural do grupo 8 (-s))

Verbetes derivados de land (1)

Verbetes derivados de land (2)

Verbetes derivados de land (3)

Verbetes derivados de land (4)

Outros Verbetes derivados de land

Do nórdico antigo land.

land

  1. terra, solo, chão:
    • De twêede grôte stap in d’evolutie van plantn was den overgank van woater noa land.
  2. país:
    • Slovakeye komt als 16ste land by de eurozone.

| | Singular | Plural | | | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | | Masculino | land | länder / lands | | Feminino | | | | Comum aos doisgéneros/gêneros | land | län.der / lands |

land, masculino

  1. (geografia) estado federado que compõe a Alemanha:
    • Le land de Bavière est le plus grand de tous les lands allemands. (O estado da Baviera é o maior dos estados alemães.)
  2. (geografia) estado que compõe a Áustria

Do alemão Land (de).

| | Singular | Plural | | | -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------- | | Masculino | – | – | | Feminino | – | – | | Neutro | landland | landenlan.den | | Masculino/feminino | – | – | | (Diminutivo) | Singular | Plural | | Neutro | landjelan.dje | landjeslan.djes |

land, neutro

  1. terra, solo, chão
  2. terra cultivável
  3. campo, área rural
  4. país:
    • Polen is een land in Europa. (A Polónia é um país da Europa.)
  5. pátria, terra natal
buitenland binnenland hoogland laagland landschap thuisland vasteland

land

  1. primeira pessoa do singular do presente do indicativo do verbo landen
  2. forma imperativa de lande

"land" é uma forma flexionada de landen.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

"land" é uma forma flexionada de lande.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Áudio: "land" fonte ?

Não confundir com -land.

| | Singular | Plural | | | ----------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------- | ----------------------------------- | | Masculino | | | | Feminino | | | | landland | lands lands | |

land

  1. terra, solo, chão:
    • Most insects live on land. (A maioria dos insetos vive em terra.)
  2. terra, território, região
    • Jerusalem is the Holy Land for many religions. (Jerusalém é a Terra Santa para muitas religiões.)
  3. local de origem
  4. terreno, propriedade:
    • There are 50 acres of land in this estate. (Esta propriedade possui uma área de 50 acres.)
  5. terra cultivável:
    • It is a barren land! (Essa é uma terra árida!)
  6. campo, área rural
  7. habitantes do campo
  8. (economia) terra, conjunto dos elementos da natureza utilizados no processamento da produção
  9. (eletrônica) área condutiva em uma placa ou chip que podem ser usada para conectar fios
  10. (tecnologia) trechos na trilha de mídias (como CDs) entre duas depressões
  11. (coloquial) / (Irlanda) cagaço, susto:

Verbetes derivados de land

land, intransitivo, transitivo

  1. aterrissar, pousar, aterrar:
    • The plane is about to land. (O avião está prestes a aterrissar.)
    • It can be tricky to land a helicopter. (Aterrissar um helicóptero pode ser complicado.)

land, intransitivo

  1. (antigo) descer de um veículo
  2. desembarcar (geralmente de barco ou navio)
  3. cair (no chão)
    • He jumped off the wall and landed on his feet. (Ele saltou do muro e caiu de pé.)

land, transitivo

  1. descarregar (pessoas ou objetos) em terra:
  2. pescar, pegar (peixe) e trazê-lo à terra:
    • Use the net to land the fish. (Usa a rede para pegar os peixes.)
  3. obter, conseguir, conquistar

Conjugação de land (tempos básicos)

Do inglês antigo land (ang), pelo inglês médio.

Áudio: "land" fonte ?

air country pit water

land

  1. terra, terreno

Declinação de substantivo neutro forte (-es/-)

Do protoindo-europeu *_lendh_-, pelo protogermânico *landom.

Termos descendentes de land

Singular Plural
landland landelan.de

land

  1. terra, território, região
  2. país

land

  1. terra, solo, chão
  2. terra, terreno:
    • Ég á þetta land og allt sem er á því. (Sou o dono desta terra e de tudo que nela está.)
  3. território:
    • Samkvæmt arfsögnum Hebrea er Kanaanland hluti þess lands sem Guð gaf afkomendum Abrahams.
  4. país:
    • Japan er fallegt land. (O Japão é um belo país.)

Substantivo neutro forte do 1º grupo (_a_-s/_ö_-) (a/_ö_-u)

landing Finnland Frakkland föðurland Grænland Ísland landlægur Svartfjallaland útland Þýskaland

Do nórdico antigo land.

land

  1. terra, terreno

Do protoindo-europeu *_lendh_-, pelo protogermânico *landom.

Termos descendentes de land

land, neutro

  1. terra, solo, chão:
    • Han var en gang sjømann, men nå jobber han på land. (Ele era marinheiro, mas agora está trabalhando em terra.)
  2. terra, terreno
  3. terra cultivável
  4. campo, área rural:
    • Vi lever på landet. (Moramos no campo.)
  5. país:
    • Norge er et land i Europa. (A Noruega é um país da Europa.)
  6. pátria, terra natal
  7. (zoologia) urina de animais domésticos
fastland hjemland landbruk landevei landområde landsette landskap

land

  1. forma imperativa de lande

"land" é uma forma flexionada de lande.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Do nórdico antigo land.

Do nórdico antigo hland.

land, neutro, sem plural

  1. terra, solo, chão
  2. terra cultivável
  3. campo, área rural
    • Varje sommar åkte de ut på landet. (Todo verão eles viajavam para o campo.)

land, neutro

  1. país:
    • Jag har varit i fyra länder. (Já estive em quatro países.)
  2. horta:
    • I år tänker jag plantera morötter i landet. (Este ano penso em plantar cenouras na horta.)

De 1-3 (substantivo neutro sem plural do 3º grupo (-s))

De 4 (substantivo neutro do 3º grupo (_a_-s/_ä_-er))

De 5 (substantivo neutro do 3º grupo (-s/-er))

fastland förbundsland landa landbacke landsbygd landstiga landsätta trädgårdsland

Do nórdico antigo land.

Áudio: "land" fonte ?

land

  1. país