palrar - Wikcionário (original) (raw)

Português

[editar]

Verbo

[editar]

pal.rar, intransitivo

  1. articular sons vazios de sentido
  2. chalrear
  3. conversar
  4. tagarelar
  5. palestrar

Conjugação

[editar]

Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)

Formas impessoais

Infinitivo impessoal palrar Gerúndio palrando Particípio palrado

Formas pessoais

singular plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
ModoIndicativo Presente palro palras palra palramos palrais palram
Pretérito imperfeito palrava palravas palrava palrávamos palráveis palravam
Pretérito perfeito palrei palraste palrou palramos1 /palrámos2 palrastes palraram
Pretérito mais-que-perfeito palrara palraras palrara palráramos palráreis palraram
Futuro do presente palrarei palrarás palrará palraremos palrareis palrarão
Futuro do pretérito palraria palrarias palraria palraríamos palraríeis palrariam
ModoSubjuntivo(Conjuntivo) Presente palre palres palre palremos palreis palrem
Pretérito imperfeito palrasse palrasses palrasse palrássemos palrásseis palrassem
Futuro palrar palrares palrar palrarmos palrardes palrarem
ModoImperativo Afirmativo palra palre palremos palrai palrem
Negativo não palres não palre não palremos não palreis não palrem
Infinitivo pessoal palrar palrares palrar palrarmos palrardes palrarem

1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.

Etimologia

[editar]

Derivado de parlar.

Pronúncia

[editar]

Portugal

[editar]

Galego

[editar]

Verbo

[editar]

pal.rar, intransitivo

  1. palrar

Formas alternativas

[editar]

Etimologia

[editar]

Confronte-se com galrar, parolar e com o occitano parlar.