paro - Wikcionário (original) (raw)

Português

[editar]

Forma verbal

[editar]

paro

  1. primeira pessoa do singular do presente indicativo do verbo parar

Galego

[editar]

Substantivo

[editar]

| | Singular | Plural | | | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------ | | Masculino | paro | paros | | Feminino | | | | Comum aos doisgéneros/gêneros | | |

pa.ro, feminino

  1. (antigo) lugar de paragem nos caminhos
  2. interrupção do trabalho por falta dele, por greve ou por desemprego

Etimologia

[editar]

Derivada de parar.

Latim

[editar]

Verbo

[editar]

presente ativo paro, infinitivo presente parare, pretérito perfeito ativo paravi, supino paratum.

  1. preparar.
  2. fornecer, dar.
  3. decidir.
  4. ir buscar, obter.

Conjugação

[editar]

Conjugação de parō, primeira conjugação

Formas ativas
Modo verbal\número e pessoa Singular Plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
Indicativo Presente parō parās parat parāmus parātis parant
Pretérito imperfeito parābam parābās parābat parābāmus parābātis parābant
Futuro parābō parābis parābit parābĭmus parābĭtis parābunt
Pretérito perfeito parī parīstī parit parĭmus parīstis parĕrunt, parēre
Pretérito mais-que-perfeito parĕram parĕrās parĕrat parerāmus parerātis parĕrant
Futuro do pretérito parĕrō parĕris parĕrit parerĭmus parerĭtis parĕrint
Subjuntivo presente parem parēs paret parēmus parētis parent
Pretérito imperfeito parērem parārēs parāret parārēmus parārētis parārent
Pretérito perfeito parĕrim parĕrīs parĕrit parerĭmus parerĭtis parĕrint
Pretérito mais-que-perfeito parīssem parīssēs parīsset parissēmus parissētis parīssent
Imperativo Presente parā parāte
Futuro parātō parātō parātōte parāntō
Formas passivas
Modo verbal\número e pessoa Singular Plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
Indicativo Presente paror parāris, parāre parātur parāmur parāmĭnī parāntur
Pretérito imperfeito parābar parābāris, parābāre parābātur parābāmur parābamĭnī parābāntur
Futuro parābor parābĕris, parābĕre parābĭtur parābĭmur parābimĭnī parābuntur
Pretérito perfeito paratus sum paratus es paratus est paratī sumus paratī estis paratī sunt
Pretérito-mais-que-perfeito paratus eram paratus erās paratus erat paratī erāmus paratī erātis paratī erant
Futuro do pretérito paratus erō paratus eris/ere paratus erit paratī erimus paratī eritis paratī erunt
Subjuntivo presente parer parēris, parēre parētur parēmur paremĭnī parēntur
Pretérito imperfeito parārer parārēris, parārēre parārētur parārēmur parāremĭnī parārēntur
Pretérito perfeito paratus sim paratus sīs paratus sit paratī sīmus paratī sītis paratī sint
Pretérito mais-que-perfeito paratus essem/forem paratus essēs/forēs paratus esset/foret paratī essēmus/forēmus paratī essētis/forētis paratī essent/forent
Imperativo Presente parāre parāmĭnī
Futuro parātor parātor parāntor
Formas infinitivas
Vozes Ativo Passiva
Modo verbal\tempo Presente Pretérito perfeito Futuro Presente Pretérito perfeito Futuro
Infinitivos parāre parisse paratūrus esse parārī paratus esse paratum īrī
Paricípios parāns paratūrus paratus parandus
Formas nominais
Modo verba/declinação Gerúndio Supino
Nominativo Genitivo Dativo/ablativo Acusativo Acusativo Ablativo
Formas impessoais parāre parandī parandō parandum paratum paratū

Pronúncia

[editar]