renegar - Wikcionário (original) (raw)

Português

[editar]

Verbo

[editar]

re.ne.gar, transitivo e intransitivo

  1. abandonar uma religião para seguir outra; descrer
  2. odiar
    Renegar o pecado.
  3. abandonar, rejeitar
    Renegou o filho.
  4. trair
    Renegou o amigo.
  5. negar, recusar, desprezar
    Renegou o convite

Conjugação

[editar]

Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)

Formas impessoais

Infinitivo impessoal renegar Gerúndio renegando Particípio renegado

Formas pessoais

singular plural
primeira segunda terceira primeira segunda terceira
ModoIndicativo Presente renego renegas renega renegamos renegais renegam
Pretérito imperfeito renegava renegavas renegava renegávamos renegáveis renegavam
Pretérito perfeito reneguei renegaste renegou renegamos1 /renegámos2 renegastes renegaram
Pretérito mais-que-perfeito renegara renegaras renegara renegáramos renegáreis renegaram
Futuro do presente renegarei renegarás renegará renegaremos renegareis renegarão
Futuro do pretérito renegaria renegarias renegaria renegaríamos renegaríeis renegariam
ModoSubjuntivo(Conjuntivo) Presente renegue renegues renegue reneguemos renegueis reneguem
Pretérito imperfeito renegasse renegasses renegasse renegássemos renegásseis renegassem
Futuro renegar renegares renegar renegarmos renegardes renegarem
ModoImperativo Afirmativo renega renegue reneguemos renegai reneguem
Negativo não renegues não renegue não reneguemos não renegueis não reneguem
Infinitivo pessoal renegar renegares renegar renegarmos renegardes renegarem

1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.

Pronúncia

[editar]

Portugal

[editar]