uro - Wikcionário (original) (raw)
Latim
[editar]
Verbo
[editar]
presente ativo uro, infinitivo presente urere, pretérito perfeito ativo ussi, supino ustum.
Conjugação
[editar]
Conjugação de urō, terceira conjugação
| Formas infinitivas | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | urĕre | ussisse | ustūrus esse | urī | ustus esse | ustum īrī |
| Paricípios | urēns | ustūrus | ustus | urendus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | urĕre | urendī | urendō | urendum | ustum | ustū |
Pronúncia
[editar]
- AFI: /ˈuː.roː/