Fiumicino, Rome

Even na 13.00 uur vliegen we over de (Franse) Alpen. Er ligt weinig sneeuw.

Dinsdag 18-02-2020

Vannacht goed geslapen, wakker om half vier. Wekker om half vijf. Laatste zaken inpakken: scheermes, scheerkwast, schaar in een laars in de ruimbagage. De plunjezak gaat nu echt dicht, met het slotje erop. Check op e-ticket, op zakgeld, op weet ik wat. Als Cees om half zeven arriveert zijn we klaar. Het is kil, donker en winderig buiten. De eerste etappe door de files, vooral op de A2 voor Nieuwegein. Toch zijn we om half negen bij Schiphol. Cees parkeert bij 'kort parkeren', we halen een karretje en lopen naar de vertrekhal. Ik voel me tegelijk uitverkoren en gedoemd. Wie weet hoe het allemaal afloopt? We drinken zeer bittere koffie bij La Place. Drukte. Bij drie verschillende ATM's probeer ik tevergeefs dollars te pinnen. Ze kunnen het wel, maar ze hebben een storing. Het lukt wel bij een vlotte mevrouw achter een glazen pui. Mens verslaat algoritme.

Het inchecken gaat vlot. De plunjezak weegt 21,5 kilo en mijn rugzak past ruim in het rekje voor afmetingen. In Rome gaat mijn bagage door, zegt de dame achter de desk, maar moet ik opnieuw inchecken voor de transatlantische vlucht naar Buenos Aires. Ok.

Ik loop met Anna en Cees terug naar de brug van de parkeergarage. Daar nemen we afscheid (foto hier). Niet leuk. Ik schuif aan in de zigzag-rij in vertrekhal 1 en zie de eerste personen met mondkapjes. Een piepkleine minderheid. De security-contrôle gaat snel. Je hoeft de laptop of je zakje met kleine flesjes niet meer apart op de bank te leggen, zoals vroeger. Wel riem af, maar geen schoenen uit. Ik loop naar de gate, toch opgelucht.

Juist als ik zit hoor ik mijn naam omroepen. Wat zullen we nou hebben? 'Mr.Thomas Zijlstra is requested to come to the desk'', geen vergissing mogelijk. De dame van de KLM achter de balie kijkt me ernstig aan. Klopt het dat ik naar Argentinië ga? Jawel. Maar hebt u wel een visum? Even schrik ik. Dat was niet nodig, antwoord ik. Ze zoekt het na. Ach, zegt ze, u gaat binnen 90 dagen weer terug, dan is het inderdaad niet nodig. Pff. Toch attent.

Alitalia-vlucht naar Rome is met een A321. Ik krijg een mooie plek aan het raam op rij 5, direct achter de bussiness class. Straks snel van boord. Tussen de Italiaanse dame aan het gangpad en mij is een lege stoel. We boffen, vinden we. De vlucht vertrekt zeer on-Italiaans vijf minuten te vroeg. De mededelingen van de purser zijn niet te verstaan. Ik dacht dat het Engels was. Het is bewolkt. De Airbus stijgt op tegen de wind in, maar krijgt de wind mee nadat hij op koers is gaan liggen. Ik lees in een klein, mooi boekje van Ian McEwan, 'Science' (Vintage Minis, 2019, een bundel opstellen uit 1997 - 2019). We krijgen Cola Zero en een zak chips. De laatste hoef ik niet. Daarna val ik in slaap om juist op tijd wakker te worden als we over de besneeuwde Alpen vliegen (foto hierboven). Je kunt goed zien dat er niet zoveel sneeuw ligt. Een rampjaar voor ski-pistes.

Voor de wind gaat het snel. Boven de Po-vlakte wolken, ik lees verder. Dan breekt het wolkendek open. De heuvels bij Rome, we dalen, een kerkhof met kaarsrechte cypressen, een azuurbauw meer, de koepel van een sterrenwacht op een heuvel. We landen tien minuten te vroeg op het grote vliegveld Fiumicino.

In een uitgestrekt glitterpaleis zoek ik naar de transferdesk van Alitalia. Daar moet ik niet zijn, zegt de senhora als ik de balie gevonden heb. Ik moet door de douane naar gate E11. Dat vergt een zeer lange wandeling door het spiegelparadijs. Er is daar ook een desk van Alitalia. De zwaar opgemaakte senhora zegt dat ik verkeerd ben, dit is de VIP-lounge. Ze ziet direct dat ik geen VIP ben. Dat is ook zo. De lui van Aerolineas Argentinas komen pas een uur voor vertrek aan de balie hierachter - als ze tenminste komen, zegt ze laatdunkend. Oh. Dat is dus even na 17.00 uur (als ze komen).

Ik strijk neer in een wachtruimte met een counter voor eten en drinken. Overal dat heerlijke, zangerige Italiaans om me heen. Thee, een croissant en overal stopcontacten voor de laptop. Daar maak ik dit verslagje en zet het online. Straks om 18.10 uur moet ik vertrekken. De vlucht naar Buenos Aires zal meer dan 14 uur duren.

De epidemie van het coronavirus. Van wereldwijd 73.336 besmettingen hebben nu 12.968 mensen de virusinfectie (Covid-19) achter de rug. De slachtoffers zijn vooral ouderen, zieken en ziekenhuispersoneel. Stand is nu: 73.438 besmettingen, 1875 doden. Naar het begin van dit kwartaal