chiànciri - Wikizziunariu (original) (raw)
Da Wikizziunariu, lu dizziunariu a cuntinutu lìbbiru.
chiànciri (puru scrittu ciànciri o chiàngiri)
chiàn | ci | ri
AFN: /ˈkjantʃɪrɪ/
Stu verbu sicilianu veni di lu latinu "plàngere".
chiànciri
chianciuta, chiantu, chianciutu
- Cuntava stiddi e peni, peni e stiddi, Santu Calì
- Eryk Wdowiak, Cchiù dâ Palora
Cuniugazzioni
prisenti
| chianciu |
chiancemu |
| chianci |
chianciti |
| chianci |
chiànciunu |
mpirativu
| -- |
chiancemu |
| chianci |
chianciti |
| chiancissi |
-- |
passatu
| chiancivi |
chiancemu |
| chiancisti |
chiancìstivu |
| chiancìu |
chianceru |
mpirfettu ndi.
| chianceva |
chiancèvamu |
| chiancevi |
chiancèvavu |
| chianceva |
chiancèvanu |
mpirfettu cung.
| chiancissi |
chiancìssimu |
| chiancissi |
chiancìssivu |
| chiancissi |
chiancìssiru |
futuru
| chiancirò |
chianciremu |
| chiancirai |
chianciriti |
| chiancirà |
chiancirannu |
cundiziunali
| chiancirìa |
chiancirìamu |
| chiancirivi |
chiancirìavu |
| chiancirìa |
chiancirìanu |
girunniu
participiu
| aviri chianciutu |
| agg.: chianciutu |