karakter – Wikirječnik / Викиречник (original) (raw)

• IPA: /karǎkter/
• Hifenacija: ka‧rak‧ter

karàkter m (ćirilica кара̀ктер)

1. skup bitnih moralnih, psihičkih i intelektualnih osobina[1]
2. (značenje izvedeno preko sinonima) uloga, figura, akter, lik, junak, karakter [1]

Sinonimi:

1. identitet, mentalitet, temperament, priroda, ličnost, duša, ćud, duh, psiha, psihologija, senzibilitet, kov, narav, individualnost, individualitet, nastrojenost, nutrina, ja, ego, osobine, unutrašnjost, fig. krv fig., fam. štih fam., ret. natura ret. [1]
2. uloga, figura, akter, lik, junak, karakter [1]

deklinacija imenice karakter

| | jednina | množina | | | ---------------- | ---------- | ----------- | | nominativ | karakter | karakteri | | genitiv | karaktera | karaktera | | dativ | karakteru | karakterima | | akuzativ | karakter | karaktere | | vokativ | karakteru | karakteri | | lokativ | karakteru | karakterima | | instrumental | karakterom | karakterima |

• „karakter” u Hrvatskom jezičnom portalu

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Pavle Ćosić i saradnici, Rečnik sinonima, Beograd 2008, ISBN 978-86-86673-09-1