bodrum - Wiktionary (original) (raw)

Shqip

Bodrum m.sh. -

Dhomë poshtë katit përdhes të një ndërtese, që përdoret zakonisht për të mbajtur ushqime, dru e sende të tjera; qilar; vend i mbyllur, i errët e me lagështirë. Bodrumi i shtëpisë. Bodrumi i kalasë. Merimanga e bodrumeve. Zbres në bodrum. Strehohej në bodrum. Ruaj (mbaj) në bodrum.
Gropë nën tokë, pa dritë e me lagështirë.
vjet. Burg. E futën në bodrum.[1]

Anglisht - basement Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht	Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht	Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjeshtë