rangë - Wiktionary (original) (raw)

RANGË f. kryes.

• 1. Punët e përditshme në shtëpi për ta mbajtur këtë në rregull e për të gatuar. Rangët e shtëpisë. Rangët e bulmetit (të bagëtisë). Bën rangët.
• 2. krahin. Detyrë, barrë. I ngarkoi një rangë.