barnslig - Wiktionary (original) (raw)
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
| Böjningar av barnslig | Positiv | Komparativ | Superlativ | |
|---|---|---|---|---|
| Attributivt | ||||
| Obestämdsingular | Utrum | barnslig | barnsligare | |
| Neutrum | barnsligt | |||
| Bestämdsingular | Maskulinum | barnslige | barnsligaste | |
| Alla | barnsliga | |||
| Plural | barnsliga | |||
| Predikativt | ||||
| Singular | Utrum | barnslig | barnsligare | barnsligast |
| Neutrum | barnsligt | |||
| Plural | barnsliga | |||
| Kompareras alternativt med mer och mest. | ||||
| Adverbavledning | barnsligt |
- som beter sig (alltför mycket) som ett barn
Du är barnslig när du håller på så här.
Synonymer: infantil - som är i barnaåldern, som har ålder, utseende samt beteende av ett barn
Etymologi: Av fornsvenska barnsliker, barnzliker, barnzliken. Jämför fornnordiska bernskr.
Besläktade ord: barnslighet