killing - Wiktionary (original) (raw)
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
| Böjningar av killing | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | killing | killingen | killingar | killingarna |
| Genitiv | killings | killingens | killingars | killingarnas |
killing
killing
- unge till get och bock, getunge
Etymologi: Från fornsvenska kiþlinger, kidhlinger, där diminutivändelsen -ling användes för att uttrycka att något är litet. Således betyder killing "litet kid", jämför gässling
unge till get
- bokmål: kje (no) n, killing m, geitekilling m
- danska: gedekid (da) n
- engelska: kid (en), doeling (en) f
- finska: kili (fi)
- franska: cabri (fr) m
- kroatiska: kozlić m, kozle n, jarić m, jare n
- limburgiska: kid n
- litauiska: ožiukas m
- nynorska: kje n, killing m
- polska: koźlę (pl) n, koźlątko (pl) n
- tyska: Zicklein (de) n
| Böjningar av killing | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| maskulinum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | killing | killingen | killinger | killingene |
| Genitiv | killings | killingens | killingers | killingenes |
killing m
| Böjningar av killing | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | killing | killingen | killinger | killingerne |
| Genitiv | killings | killingens | killingers | killingernes |
killing
- uttal: kilenɡ
Jämför: kælling
killing
| Böjningar av killing | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | killing | killings |
| Genitiv | killing's | killings' |
killing
- dödande
- (vardagligt) ett kap, ett klipp, en stor summa pengar
Vanliga konstruktioner: make a killing
killing
- böjningsform av kill
| Böjningar av killing | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| maskulinum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | killing | killingen | killingar | killingane |
killing m