kompanjon - Wiktionary (original) (raw)
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
| Böjningar av kompanjon | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | kompanjon | kompanjonen | kompanjoner | kompanjonerna |
| Genitiv | kompanjons | kompanjonens | kompanjoners | kompanjonernas |
kompanjon
- följeslagare; vidare kamrat, kumpan; någon associerad etc
- (överfört) bolagsman
Kompanjon kallas den person med vilken man driver ett gemensamt, ekonomiskt företag - man driver det 'i kompanjonskap'.
Sammansättningar: kompanjonskap
Etymologi: Av franska compagnon,[1] av latinska com (”tillsammans med”, likvärdigt svenska kon-) + panis (”bröd”); alltså ”någon som man delar bröd med”.[2] Jämför kompis.
Besläktade ord: kompani, kompis, kumpan
följeslagare; kumpan; associerad
- ↑ Svenska Akademiens ordbok: "kompanjon", läst 2018-01-31
- ↑ Nordisk familjebok sida 688