maritim - Wiktionary (original) (raw)

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.

Böjningar av maritim Positiv
Attributivt
Obestämdsingular Utrum maritim
Neutrum maritimt
Bestämdsingular Maskulinum
Alla maritima
Plural maritima
Predikativt
Singular Utrum maritim
Neutrum maritimt
Plural maritima
Kompareras inte.
Adverbavledning (maritimt)?

maritim

  1. som tillhör havet
    Sverige har en maritim landgräns mot Danmark.
    Etymologi: Belagt i språket sedan 1818.[1] Av latinska maritimus.
    Besläktade ord: maritimitet
    Jämför: marin
    Se även tesaurus: Hav, Fortskaffning sjöledes eller i luften
Böjningar av maritim
Predikativa former
Positiv maritim
Attributiva former Stark böjning - (utan artikel) Singular Plural Maskulinum Femininum Neutrum Positiv Nominativ maritimer maritime maritimes maritime Genitiv maritimen maritimer maritimen maritimer Dativ maritimem maritimer maritimem maritimen Ackusativ maritimen maritime maritimes maritime Svag böjning - (med bestämd artikel) Singular Plural Maskulinum Femininum Neutrum Positiv Nominativ der maritime die maritime das maritime die maritimen Genitiv des maritimen der maritimen des maritimen der maritimen Dativ dem maritimen der maritimen dem maritimen den maritimen Ackusativ den maritimen die maritime das maritime die maritimen Blandad böjning - (med nyckelord ein, eine, kein osv.) Singular Plural Maskulinum Femininum Neutrum Positiv Nominativ ein maritimer eine maritime ein maritimes (keine) maritimen Genitiv eines maritimen einer maritimen eines maritimen (keiner) maritimen Dativ einem maritimen einer maritimen einem maritimen (keinen) maritimen Ackusativ einen maritimen eine maritime ein maritimes (keine) maritimen
Kompareras inte.

maritim

  1. maritim; som har att göra med havet

  2. Svensk ordbok: "maritim"