trick - Wiktionary (original) (raw)
Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.
| Böjningar av trick 1 | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | trick | tricket | trick | tricken |
| Genitiv | tricks | trickets | tricks | trickens |
| Böjningar av trick 2 | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| utrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | trick | tricken | trickar | trickarna |
| Genitiv | tricks | trickens | trickars | trickarnas |
trick n
- (vardagligt, anglicism) bus eller sätt att luras, göra något (svårt) eller lösa (svåra) problem, m.m.
Jämför: trolleri
Synonymer: knep, konst, list, trix, spratt, fuffens, bluff
Sammansättningar: hattrick - (Norgeslang) elektrisk spårvagn (eller ibland trådbuss)
Etymologi: Ordet trick (norska: trikk) är en kortform av det engelska ordet electric, som gav namn till den första elektriska spårvagnen i Oslo, kallad "Elektrikken". Numera används trick relativt ofta som slang för tunnelbanetåg i Stockholm.
| Böjningar av trick | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| neutrum | Obestämd | Bestämd | Obestämd | Bestämd |
| Nominativ | trick | tricket | trick, tricks | trickene |
| Genitiv | tricks | trickets | tricks | trickenes |
trick n
| Böjningar av trick | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ | trick | tricks |
| Genitiv | trick's | tricks' |
trick
- ovana
- (kortspel) trick
- (kortspel) stick
- bus eller sätt att luras, göra något (svårt) eller lösa (svåra) problem, m.m.
| Böjningar av trick | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| 1-2:a pers. | 3:e pers. | ||
| Presens | trick | tricks | trick |
| Preteritum | ◀ | tricked | ▶ |
| Perfektparticip | ◀ | tricked | ▶ |
| Presensparticip | ◀ | tricking, vard. trickin' | ▶ |
trick