tuba - Wiktionary (original) (raw)

Definition från Wiktionary, den fria ordlistan.

Böjningar av tuba Singular Plural
utrum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ tuba tuban tubor tuborna
Genitiv tubas tubans tubors tubornas

tuba

  1. relativt stort bleckblåsinstrument
    Hyponymer: althorn, baryton, bastuba, blåsbas, eufonium
    Besläktade ord: tubaist
    Jämför: tub

instrument

tuba f

  1. tuba
Böjningar av tuba Singular Plural
maskulinum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ tuba tubaen tubaer tubaene
Genitiv tubas tubaens tubaers tubaenes

tuba m

  1. tuba
    Besläktade ord: tubaist
    Jämför: tube
Böjningar av tuba Singular Plural
utrum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ tuba tubaen tubaer tubaerne
Genitiv tubas tubaens tubaers tubaernes

tuba u

  1. tuba
    Besläktade ord: tubaist
    Jämför: tube
Böjningar av tuba Singular Plural
Nominativ tuba tubas
Genitiv tuba's tubas'

tuba

  1. tuba
Böjningar av tuba Singular Plural
Maskulinum tuba tubas

tuba m

  1. tuba
Böjningar av tuba Singular Plural
maskulinum Obestämd Bestämd Obestämd Bestämd
Nominativ tuba tubaen tubaar, tubaer tubaane, tubaene

tuba m

  1. tuba
    Besläktade ord: tubaist
    Jämför: tube