Elma (original) (raw)

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Elma
Biyolojik sınıflandırma Bu sınıflandırmayı düzenle
Âlem: Plantae Şube: Tracheophyta Sınıf: Magnoliopsida Takım: Rosales Familya: Rosaceae Alt oymak: Malinae Cins: Malus Tür: M. domestica
İkili adlandırma
Malus domestica(Suckow) Borkh., Theor. Prakt. Handb. Forstbot. 2: 1272 (1803). Vikitür'de Malus domestica ile ilgili ayrıntılı taksonomik bilgiler bulunur. Wikimedia Commons'ta elma ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur

Elma (Malus domestica), gülgiller (Rosaceae) familyasından kültürü yapılan bir meyve türü.

Eski Türkçede "alma" diye bilinen adının, meyvenin rengi olan "al" (kırmızı)'dan geldiği bilinmektedir. Elmanın ilk olarak Kuzey Anadolu'da, Güney Kafkaslar,[1] Rusya'nın güneybatısında kalan bölgeler ve Orta Asya (Kazakistan'ın doğusu) dolaylarında ortaya çıktığı sanılmaktadır. Tür, bütün dünyaya Orta Asya'dan yayılmıştır. Besin değeri çok yüksek olan bir meyvesi vardır. Tarih boyunca kültür çalışmalarıyla 1000 farklı elma çeşidi üretildiği tahmin edilmektedir.

En yakın akrabaları armut ve malta eriğidir. 5–12 m'ye kadar uzanan yaprak döken tacı geniş küçük bir ağaçtır. Yapraklar karşılıklı dizilişli, basit oval biçiminde, ucu sivri ve kenarları dişli, alt yüzü hafif tüylüdür. 5–12 cm uzunluğunda 3–6 cm genişliğindeki yaprakların sapı 2–5 cm kadardır. Çiçekler yapraklarla birlikte açar. Beyaz olan çiçekler genellikle ilk açtığında açık pembedir. 2,5-3,5 cm çapında 5 taç yapraklıdır. Meyve sonbaharda olgunlaşır, ekseriya 5–8 cm çapındadır.

-36 °C soğuğa dayanabilir. Kurak ve sıcaktan hoşlanmaz. Toprağı tınlı, tınlı-kumlu, en az 1 m derinlikte olmalıdır. pH değeri 6-7 olan toprağı sever. Taban suyu 1 m'den yakın olmamalıdır. Taşlı ve kireçli toprağı sevmez.[2]

Farklı elma çeşitleri

Kırmızı elmanın üzerinde yeşil kalp

Amasya Misket'inin en büyük özelliği bir yıl meyve verirse diğer yıl vermemesidir. Bir yüzü kırmızı, diğer yüzü ise sarı ila yeşilimsi bir renk taşır. İnce kabuklu, hoş kokuludur. Sert ve dayanıklıdır. Uzun süre saklanmaya elverişlidir. Amasya elmasının iki türü vardır. Daha küçük ve tatlı olanına Misket elması denir. Daha iri ve aşılı olanına ise KABAK elması adı verilir. Amasya elması meyveye geç yatar ve 8-10 yaşından önce ürün vermez.

Türkiye'de Yetişen Elma Türleri

Türü Yetiştiği Yer Şekil Renk
Amasya Amasya, Niğde Minik yuvarlak Pembe, sarı
Arapkızı Afyon Yayvan Yuvarlak Koyu kırmızı
Brea Burn Eskişehir Yuvarlak Kırmızı, sarı
Fuji Afyon, Eskişehir Yuvarlak Kırmızı, sarı
Gala Afyon Yuvarlak Kırmızı, sarı
Golden Afyon Yuvarlak Sarı, yeşil
Goldstar ? Yuvarlak Sarı, yeşil
Grani Smith Afyon Yuvarlak Yeşil
Gümüşhane Afyon, Gümüşhane Yuvarlak Yeşil
Hanna ? Yuvarlak Kırmızı, sarı
Rayka ? Yuvarlak Kırmızı, sarı
Redchief ? Yuvarlak Kırmızı, sarı
Roma Güzeli Afyon, Amasya Yuvarlak Kırmızı, sarı
Starking
Yuvarlak Koyu kırmızı
Topaz
Minik yuvarlak Kırmızı, sarı

Elmanın kültür çeşitleri aşıyla üretilir. Ancak bazı çeşitler kök sürgünü ile üretilebilmektedir. Anaç olarak tohumdan yetiştirilmiş yabani elmalar kullanılır.

TÜİK 2019 verilerine göre:

Karaman yöresinden Eylül ayında bir elma ağacı.

Meyve verme yaşı ağacın çeşidine göre değişir. Bazı ağaçlar (m9 gibi), ilk dikildiği yıl meyve verir. Bazı ağaçlarsa (m106 gibi), üçüncü yaşında meyve vermeye başlar. En geç verime başlayan ağaçlar ise normal elmanın çekirdeğinden üretilen ağaçlardır. Bu ağaçlar 5 ile 6 yaş arası meyve vermeye başlar.

Elma üretimi – 2019
Ülke (Milyon ton)
Çin 42.4
ABD 5.0
Türkiye 3.6
Polonya 3.1
İran 2.4
İtalya 2.3
Dünya 87.2
Kaynak: Birleşmiş Milletler FAOSTAT[3]

2019'da Dünya elma üretimi 87 milyon ton idi ve Çin toplamın %49'unu üretiyordu (tablo).[3] İkincil üreticiler Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye idi.[3]

Türkiye'de iyi gelir sağlayan meyve türlerinden birisi elmadır. Üretimi oldukça iyi düzenlenmiş bulunan yerlerde dönümden ortalama 1500–2000 kg meyve elde edilebilmekte, bakım şartlarının iyi olduğu durumlarda bu miktar 3000 kg'a kadar yükselmektedir. Bu miktar bazı ülkelerde üç tonun üzerindedir. Türkiye'de elma tüketimi kişi başına 20 kg civarında olup, ülke dünyada en fazla elma tüketenler arasında yer almaktadır.

Türkiye'de organik tarım düşüncesinin yaygınlık kazanmasıyla birlikte birçok yerde yerel olarak bilinen elma türlerinin ticari olarak üretilebilmesi için çalışmalar başlatılmıştır.

Araştırmalar elmanın, prostat ve akciğer kanseri riskini azalttığını göstermiştir.[_kaynak belirtilmeli_] Diğer birçok meyve gibi elma da yüksek miktarda C vitaminine eşdeğer olan fenolik bileşenler ve kanser riskini ve DNA hasarını azaltan değerli antioksidanlar içermektedir.[_kaynak belirtilmeli_] Bundan ayrı olarak, zengin lif içeriği kalın bağırsak faaliyetlerine yardımcı olmasının yanında kalp hastalıklarında, kilo vermede ve kolesterolün kontrolünde etkilidir. Elmanın içeriğindeki bazı kimyasallar Parkinsonizm ve Alzheimer gibi beyin hastalıkları konusunda da koruyucudur.[_kaynak belirtilmeli_] Çünkü taze elmada bulunan bazı antioksidanlar, beyin hücrelerini oksidatif stresten kaynaklanan nörotoksiditeden korumaktadır. Kabuklu yenmesi daha yararlıdır.

Elma ve kesiti.

Elma bol vitamininden dolayı çok sevilen meyvelerden biridir. Vitaminlerden A oldukça fazla miktarlarda bulunur. B vitamini ise pek azdır.

Elma yiyenlerde akli bozuklukların ve teneffüs yolları rahatsızlıklarının azaldığı ve diş çürümesi nisbetinin % 30'dan daha az olduğu tıbbi kaynaklarda belirtilmektedir. Elmanın % 83-85'i su, 0,40'ı protein, 8,35'i invert şeker, 1,60'ı sakkaroz, 0,07'si tanen, 1,32'si ham lif, 0,41'i kül, ayrıca çok az miktarda mangan, bakır, flor, magnezyum, kalsiyum, potasyum vs. maddeleri ve 100 gramında 59 kalori içerir.

Elma çekirdeğinin yağı, kozmetik üretimi için elma çekirdeklerinin preslenmesi ile elde edilir.[4] Ayrıca elmadan elma şarabı, elma reçeli, elma sirkesi, elma şekeri, elma suyu, elma dolması, elmalı turta gibi öğünlerin alınmasında da kullanılır.

  1. ^ "1" (PDF). 8 Ağustos 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2007.
  2. ^ "Arşivlenmiş kopya". 2 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2019.
  3. ^ a b c "Apple production in 2019; from pick lists: Crops/World Regions/Production Quantity". FAOSTAT, UN Food and Agriculture Organization, Statistics Division. 2021. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2021.
  4. ^ Yu, Xiuzhu; Van De Voort, Frederick R.; Li, Zhixi; Yue, Tianli (2007). "Proximate Composition of the Apple Seed and Characterization of Its Oil". International Journal of Food Engineering. 3 (5). doi:10.2202/1556-3758.1283. ISSN 1556-3758.