özen - Vikisözlük (original) (raw)

	Ayrıca bakınız: Özen

özen (belirtme hâli **özen, çoğulu özenler)

1. işin elden geldiğince iyi olmasına çabalama, özenme, itina, ihtimam

Her konuya kibar bir ses ve bir iki sözcükle katılmak özenindeydi. - Ç. Altan

Türk Dil Kurumuna göre "özen" maddesi

çeviriler

• Azerice: etina (az)
• Fince: huolenpito (fi), vaivannäkö (fi)
• İbranice: השקעה‎ (he) (hashka'aa), מסירות‎ (he) (mesirut)
• İngilizce: pains (en), care (en)

özen

1. öz, iç

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.

özen

1. (doğa bilimi, yer bilimleri) nehir, ırmak