abanmak - Vikisözlük (original) (raw)

Eski Türkçe aba (Belki aba gibi örtünmek)

abanmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi abanır)

1. eğilerek bir şeyin, bir kişinin üzerine kapanmak
   • Biraz sonra Recep sigarasını söndürdü, Zeynep'in üstüne abandı, Zeynep bir sızı duydu, bacakları arasında, sonradan yorgun düştüler, uyumuşlardı.
     — Faruk EREM, 1996, Bir Ceza Avukatının Anıları, sayfalar 69-70, Çark Kitabevi Yayınları
2. yere veya kişiye yaslanmak, dayanmak
   • Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı. - R. H. Karay
3. (argo) birine yük olarak onun sırtından geçinmeye bakmak
4. bir şeyin veya bir kişinin üzerine çöküp çullanmak
   • İki herif zavallıya abanıyorlar. - A. Rasim
5. (spor) boksta karşılaşma sırasında rakibine yaslanmak
6. (spor) futbolda topa olanca gücüyle vurmak
7. (argo) üstelemek, ısrarlı davranmak

çeviriler

• Almanca: stützen (de), lehnen (de)

• Estonca: kõrguma (et), toetuma (et)

• Fince: nojautua (fi), tukeutua (fi), nojailla (fi), iskeä (fi)

• İbranice: לעקם‎ (he) (leakem)

• İngilizce: lean (en)

• İsveççe: stödja (sv)

• Rusça: опираться (ru) (opiratʹsya), облокачиваться (ru) (oblokaçivatʹsya), наваливаться (ru) (navalivatʹsya)

• Türkmence: abanmak (tk)

• Türk Dil Kurumuna göre "abanmak" maddesi

• abanmak eyleminin çekimi

abanmak

1. abanmak, üzerine eğilmek