arın - Vikisözlük (original) (raw)

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

(ar): ar + -ın

(arı): arı + -n

Söyleniş

[düzenle]

• IPA(anahtar): /aˈɾɯn/
• Heceleme: a‧rın

Ad

[düzenle]

arın

1. ar (ad) sözcüğünün çekimi:
   1. tamlayan tekil
   2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil
2. arı (ad) sözcüğünün ikinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Eylem

[düzenle]

arın

1. arınmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Zıt anlamlılar

[düzenle]

• arınma