bükmek - Vikisözlük (original) (raw)

Heceleme: bük‧mek

bükmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi büker),

Adam, kadının elini büküyor (1)

1. sertçe çevirmek.
   • Bu kez onu sürmeden olduğu yerde büküp altına aldı. - S. Birsel
2. birkaç tel ipliği burarak sarmak
   • İpek bükmek.
3. Eğik duruma getirmek.
   • Olur der gibi başını büktü.
   • Çelik halatı büktü.
4. İşaret koymak için kıvırmak.
   • Büktüğüm yeri kaybetmişim, nereye kadar geldiğimi bilmiyorum. - S. M. Alus

Türk Dil Kurumuna göre "bükmek" maddesi

çeviriler

• Azerice: bükmək (az)
• Eski Türkçe: bukmak‎ (otk) (bukmak), bukunmak‎ (otk) (bukunmak), bükmek‎ (otk) (bükmek)
• Fince: kiertää (fi), kerrata (fi)
• Fransızca: tordre (fr)
• İngilizce: curl (en), twist (en)
• İspanyolca: torcer (es)
• Kırım Tatarca: bükmek (crh), qayırmaq (crh)
• Macarca: elgörbít (hu)
• Tatarca: bögü (tt), ürü (tt)

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

1. bükmek
2. durdurmak
3. toplanmak
4. yere kapanmak
5. yemekten doyup usanmak
6. doymak

bükmek

1. bükmek
2. eğmek

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.