duruş - Vikisözlük (original) (raw)

duruş (belirtme hâli **duruş, çoğulu duruşlar)

1. durmak işi.
   • Elbiseyi denemek, üstünde duruşunu görmek istiyordu ama ya birkaç ay önce yaşadıklarını yeniden yaşarsa?
     — Zeynep Sati YALÇIN, 2026, “Tebessüm ile Kahkaha”, Türk Dili, 890. sayı, s. 52
2. Takınılan tavır.
   • "Ali, onun bu korkulu duruşunu gördükçe içindeki koruma duygusu daha yoğunlaşıyordu." - Perihan Karayel

esas duruş, rahat duruş, temel duruş, dik duruşlu, hazır ol duruşu, ihtiram duruşu, mum duruşu, saygı duruşu

çeviriler

• Fince: pysähdys (fi), seisahdus (fi), asento (fi)

• İngilizce: rest (en), stop (en), posture (en), attitude (en)

• Kürtçe: rawestan (ku), sekn (ku), rawest (ku)

• Rusça: манера держать себя (ru) (manera derjatʹ sebya), манера стоять (ru) (manera stoyatʹ), поза (ru) (poza), стойка (ru) (stoyka), выправка (ru) (vıpravka)

• Türk Dil Kurumuna göre "duruş" maddesi

duruş

1. sekte

duruş

1. durma
2. duruş

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.