efendi - Vikisözlük (original) (raw)
Osmanlı Türkçesi افندی (efendi) sözcüğünden devralındı, Yunanca αφέντης (aféntis) sözcüğünden, Eski Yunanca αὐθέντης (authéntēs) sözcüğünden.
efendi (belirtme hâli efendiyi, çoğulu efendiler)
- Eğitim görmüş kişi için özel adlardan sonra kullanılan ünvan.
- Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir ünvan.
- O zamanki kapıcımız Nûri Efendi, sabah sekizde "çarşıya" gelir, apartmandaki hanelerin ekmek dışında ne ihtiyaçları olduğunu sorardı.
- Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse.
- Koca.
- Efendim her zaman akşam yemeğinden evvel evde olur, yemeğin beraberce yenmesine kıymet verirdi.
- beyefendi
- efendibaba
- efendibabacık
- efendice
- efendicesine
- efendicik
- efendiden bir adam
- efendileşme
- efendileşmek
- efendilik
- efendim
- efendime söyleyeyim
- efendim nerede, ben nerede
- efendi efendi
- efendi gibi yaşamak
- hanımefendi
efendi (karşılaştırma daha efendi, üstünlük en efendi)
- Kibar, nazik, davranışlarıyla çevresine örnek olan.
- Türk Dil Kurumuna göre "efendi" maddesi
- Vikipedi'de efendi
Osmanlı Türkçesi افندی (efendi) sözcüğünden nakledildi, Yunanca αφέντης (aféntis) sözcüğünden, Eski Yunanca αὐθέντης (authéntēs) sözcüğünden.
efendi e (sayılamaz)
- (eskimiş) efendi
efendi adının çekimi
| tekil | ||
|---|---|---|
| belirsiz söyleniş | belirli söyleniş | |
| yalın/belirtme | efendi | efendiul |
| tamlayan/yönelme | efendi | efendiului |
| seslenme | efendiule |
Osmanlı Türkçesi افندی (efendi) sözcüğünden nakledildi, Yunanca αφέντης (aféntis) sözcüğünden, Eski Yunanca αὐθέντης (authéntēs) sözcüğünden.
efendi e (çoğulu efendiy)
