heykel - Vikisözlük (original) (raw)

• IPA(anahtar): /hej.ˈceɫ/
• Heceleme: hey‧kel

heykel (belirtme hâli heykeli, çoğulu heykeller)

1. (sanat) taş, tunç, bakır, kil, alçı gibi maddelerden yontularak, kalıba dökülerek veya yoğrulup pişirilerek şekillendirilen eser
   eş anlamlıları: statü, yontu
   Ellerini ceketinin ceplerine sokarak amaçsız bir şekilde heykelin önünde oyalanmaya başladı. — O. Aysu

• sanat

• Hürriyet Heykeli, Nasreddin Hoca Heykeli

• heykel sanatı,

• heykelce,

• heykelci,

• heykelcik,

• heykeltıraş,

• heykelken,

• heykelle,

• heykelli,

• heykelse,

• heykelsiz

sanat dalı

• Almanca: Statue (de) d

• Azerice: heykəl (az)

• Başkurtça: һәйкәл (ba) (häykäl)

• Fince: patsas (fi)

• İbranice: פסל‎ (he) (pesel)

• İngilizce: figure (en), statue (en)

• İsveççe: staty (sv)

• Norveççe: støtte (no) n

• Kırgızca: айкел (ky) (aykel)

• Türkçe:
  Eski Türkçe: beder burhan‎ (otk) (beder burhan), bedhez burhan‎ (otk) (bedhez burhan)
  Osmanlı Türkçesi: تمثال‎ (ota)

• Türkmence: heýkel (tk)

• Uygurca: هەيكەل‎ (ug) (هeykel)

• Türk Dil Kurumuna göre "heykel" maddesi

• Vikipedi'de heykel

• hey, kel!