iniş - Vikisözlük (original) (raw)
Türkçe
[düzenle]
Ad
[düzenle]
iniş (belirtme hâli inişi, çoğulu inişler)
Otobüs, inişe geçmiş. (1). Otobüs iniş yolunu kullanıyor.
- İnmek işi veya biçimi
- (yollar) Yukarıdan aşağıya gittikçe alçalan eğimli yer, yokuş karşıtı
- Gerileyiş, çöküş
- (spor) Araçlı jimnastikte, atlayarak veya hızlanarak araçtan ayrılma durumu
Kaynakça
[düzenle]
Türk Dil Kurumuna göre "iniş" maddesi
Çeviriler
[düzenle]
çeviriler