karton - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi قارتون‎ (karton) sözcüğünden devralındı, Fransızca carton sözcüğünden, İtalyanca cartone sözcüğünden.

• IPA(anahtar): /kaɾ.tɔn/
• Heceleme: kar‧ton

karton (belirtme hâli kartonu, çoğulu kartonlar)

1. (kâğıt) kâğıt hamuruyla yapılan, ayrıca içinde bir veya birkaç lif tabakası bulunan kalın ve sert kâğıt
2. (oyun) tombala oyununda çekilen numaraların işaretlendiği kart
3. kamu kurum veya kuruluşlarında imzaya sunulan evrakların yerleştirildiği ciltli büyük defter

çeviriler

• Almanca: Karton (de) e

• Fince: kartonki (fi)

• Fransızca: carton (fr) e

• İngilizce: paperboard (en); carton (en)

• İsveççe: kartong (sv) g

• Norveççe:
  Bokmål: kartong (no) e

• kartoncu, kartoncuk, kartonla, kartonlu, kartonsa, kartonsu, kartonsuz

• Türk Dil Kurumuna göre "karton" maddesi

karton

1. karton, mukavva

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.