kul - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi _قول_‎ (gul), Eski Türkçe _𐰸𐰆𐰞_‎ (gul)

kul (belirtme hâli kulu, çoğulu kullar)

Vikipedi

1. (din) Tanrı'ya göre insan
   Kul ile Tanrı'nın arasına girilmez.
2. (tarih) köle
   Kendisi kabilenin beyinin kullarından birinin kızıydı. - Halide Edip Adıvar
3. (tarih) karavaş

buyruk kulu, emir kulu, kapı kulu, kul cinsi, kul hakkı, kul kâhyası, kul kethüdası, kul köle olmak, kul oğlanı, kul taksimi, kul yapısı, kula kul olmak, kuloğlu, Tanrı kulları

• Türk Dil Kurumuna göre "kul" maddesi

• Allah isterse bir kulun işini, mermere geçirir dişini; istemezse işini, muhallebi yerken

• Varsa pulun, herkes kulun; yoksa pulun, dardır yolun

• Allah bilir ama kul da sezer

• Bey oğlu kulluk, kul oğlu beylik

• Hatasız kul olmaz

• Kul azmayınca Hak yazmaz

• Kul kullanan, bir gözünü kör, bir kulağını sağır etmeli

• Kul kusursuz olmaz

• Kul sıkılmayınca Hızır yetişmez

kul

1. kul

• Tahsin Mayatepek Raporları

kul

1. (kimya) kömür

kul

1. (meteoroloji) rüzgâr, yel

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

1. (tarih) köle
2. kul

kul

1. (tarih) köle
2. kul

kul (çoğulu kullar)

1. (kimyasal süreçler) kül

kul d

1. yara