merkez - Vikisözlük (original) (raw)

Osmanlı Türkçesi _مركز_‎, Arapça _مَرْكَز_‎ (markez).

merkez (belirtme hâli merkezi, çoğulu merkezler)

Türkiye Cumhuriyeti'nin merkezi (1)

İlçe merkezi (4)

  1. (kamu yönetimi) Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri.
    • Bayezıt'ta nahiye merkezi, bu cins resmî binalara mahsus o acayip ve dolu çıplaklık içinde, iki elektrik lambasının ışığında sanki tetikte uyuyordu.
      — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 382, Dergâh Yayınları
  2. Bir işin öğretildiği yer.
    • Er eğitim merkezi.
  3. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer.
  4. Belirli bir yerin ortası; özek.
    • Şehir merkezi.
  5. (polis) polis karakolu
    • "Sizi merkezimize gönderip tevkif ettireceğim." - Aka Gündüz
  6. (mecaz) Biçim, tarz.
  7. (matematik) Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası.
  8. (matematik) Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta.
    • Daire merkezi. Küre merkezi.

merkeze alınmak, merkeze almak

merkez açı, merkez ilçe, merkezkaç, merkez parti, merkez üs, merkez valisi, iç merkez, ağırlık merkezi, alışveriş merkezi, deprem merkezi, etkinlik merkezi, haber merkezi, hükûmet merkezi, iletişim merkezi, indirim merkezi, iş merkezi, kâr merkezi, konuşma merkezi, kültür merkezi, mükemmeliyet merkezi, moral eğitim merkezi, ordu merkezi, sağlık merkezi, satış merkezi, tam bakım merkezi, ticaret merkezi, yerleşim merkezi, dış merkezli, eş merkezli, gün merkezli, yer merkezli

merkez

Arapça _مَرْكَز_‎ (markez)

merkez

  1. merkez

Arapça _مَرْكَز_‎ (markez)

merkez

  1. merkez (kuruluş)