rabıta - Vikisözlük (original) (raw)

Arapça

rabıta (belirtme hâli rabıtayı, çoğulu rabıtalar)

  1. Bağ
    • Bu dünya öyle bir dünya ki zengin ile fakir arasında kardeşlik rabıtaları bile kalmıyor. - R. N. Güntekin
  2. ilişki
    • 'Bu rabıtamı sizden gizlemek pek fazla azap veriyor. - P. Safa
  3. Birbirini tutma, tutarlık.
  4. Düzen, sıra.
  5. (yapı malzemeleri) Birbirine geçmeli tahtadan bir döşeme türü.
    • Yüksek tavanlı odada rabıta döşemelerin insanın ayağının altında gıcırdaması, çivit mavisi duvarların göz alıcılığı ve iki cepheli manzaranın dinlendiriciliği bir sağaltım merkezini andırıyordu.
      — Cem KALENDER, 2009, Klan, s. 67, Kavis Kitap
  6. (İslam) Tarikatlarda müridin şeyhi aracılığıyla kalbini Allah'a bağlaması.