soy - Vikisözlük (original) (raw)

• Heceleme: soy

soy (belirtme hâli **soy, çoğulu soylar)

(ad, antropoloji): Tablodaki yüzlerin tamamı Osmanlı soyundan (1)

1. (antropoloji, aile) Bir atadan gelen kimselerin topluluğu; ev, asıl, cins, ırk, nesep, sülale, uruk, kan
   • Bizler hadi neyse, böyle biraz gülünç bir adamın hafif adına katlanalım ama yarın bizim soyumuzdan kimlerin yetişeceğini kim bilir. - M. Ş. Esendal
2. (biyoloji) tür
3. (eskimiş, edebiyat) Şiir formundaki sözler
   • Boy boyladı, soy soyladı. - Dede Korkut

soy (karşılaştırma daha soy, üstünlük en soy)

1. İyi ve üstün nitelikleri bulunan:
   • "Hâlbuki sanat görüşleri, bize anlattıkları dünya bambaşka olsa da soy romancılar bir noktada birleşirler: Uyanık düş görmede." - Yaşar Nabi Nayır

soy

1. soymak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

• armudu soy ye, elmayı say ye
• ata da soy gerek, ite de
• elmayı soy da ye, armudu say da ye
• gözsüzden gözlü doğar, dilsizden dilli doğar, ille deli soy kovar
• soy asma, soyuna çeker

alt soy, kadim soy, köpek soyu, soy bilimi, soy tükenmesi

soykırım, soylu, soysuz

çeviriler

• Almanca: Geschlecht (de) n, Gattung (de)

• Azerice: əsil-nəsil (az), soy (az)

• Eski Türkçe: şüt‎ (otk) (şüt)

• Fince: suku (fi), laji (fi)

• Gagavuzca: soy (gag)

• İngilizce: kin (en), sort (en)

• İsveççe: släkt (sv)

• Heceleme: soy

• Türk Dil Kurumuna göre "soy" maddesi

soy

1. soy

soy

1. soy

Eski Türkçe soj

soy

1. çeşit, kısım
   Kaysı soyun kördün?: Hangi çeşidini gördün?

soy (çoğulu soys)

1. (bitki bilimi) soya
2. (aşçılık) soya sosu