tıkmak - Vikisözlük (original) (raw)

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

1. Türkçe

Eylem

[düzenle]

tıkmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi tıkar)

Adam, yiyeceği ağzına tıkmış (1)

1. İterek, zorla, aceleyle sokmak:
   • "Her birinin ağzına avucundaki et parçasını tıktı." - Falih Rıfkı Atay
2. Sıkıştırmak
3. (teklifsiz konuşma) Sokmak

Kaynakça

[düzenle]

• Türk Dil Kurumuna göre "tıkmak" maddesi

Çeviriler

[düzenle]

çeviriler

• Türkmence: dykmak (tk)

Çağatayca

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

1. Zor ile sokmak, yerleşdirmek

Kaynakça

[düzenle]

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Kaynakça

[düzenle]

Türk Dil Kurumuna göre "tıkmak" maddesi