tan - Vikisözlük (original) (raw)

tan (belirtme hâli **tan, çoğulu tanlar)

  1. güneş doğmadan önceki alaca karanlık, fecir

tan ağarmak, tan atmak

çeviriler

tan

  1. (yangın) ateş

  2. şübhe

tan

  1. (zaman) vakit, zaman
  2. (termodinamik) hava

KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

tan

  1. tabaklamak

tan

  1. (bilim) bilim