yemin - Vikisözlük (original) (raw)

• IPA(anahtar): /je.ˈmin/
• Heceleme: ye‧min

yem + -in

yemin

1. yem (ad) sözcüğünün çekimi:
   1. tamlayan tekil
   2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

yemin (belirtme hâli **yemin, çoğulu yeminler)

1. (hukuk) Allah'a veya mukaddes bilinen bir şahsı, bir şeyi şahit göstererek bir hadiseyi tashih etme.

• ant, kasem

• yemince, yeminci, yemincik, yeminken, yeminle, yeminli, yeminse yeminsez

yemin

• Almanca: Eid (de) e, Schwur (de) e

• Gagavuzca: emin (gag)

• İngilizce: oath (en)

• İsveççe: ed (sv) g

• Türk Dil Kurumuna göre "yemin" maddesi

• Vikipedi'de yemin