yetki - Vikisözlük (original) (raw)

Türkçe

[düzenle]

Ad

[düzenle]

yetki (belirtme hâli yetkiyi, çoğulu yetkiler)

1. bir görevi, bir işi yasaların verdiği imkânlara göre, belli şartlarla yürütmeyi sağlayan hak, salahiyet, mezuniyet
   Büyük Millet Meclisi Başkumandanlık yetkilerini Mustafa Kemal Paşa'ya devretmişti. - T. Buğra

Deyimler

[düzenle]

sınırsız yetki, takdir yetkisi, yargı yetkisi, yasama yetkisi yetki belgesi, yetki devri, yetki gasbı, yetkisini kullanmak, yetki vermek

Çeviriler

[düzenle]

çeviriler

• Azerice: ixtiyar (az), səlahiyyət (az)
• Çekçe: pravomoc (cs) d
• Fince: määräysvalta (fi)
• İngilizce: authority (en)

Kaynakça

[düzenle]

• Türk Dil Kurumuna göre "yetki" maddesi