zebun - Vikisözlük (original) (raw)

Türkçe

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

zebun (karşılaştırma daha zebun, üstünlük en zebun)

1. (') Güçsüz, zayıf, âciz, argın, düşkün

Köken

[düzenle]

1. Farsça

Neyzen bir şiirinde şöyle kullanmıştır:

Nasıl olmam zebunu kahr-ı gamın

Hayalimden silindi şekli taze amın.