hakim - Vikilugʻat (original) (raw)
Oʻzbekcha (uz)
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
ha-kim
Aytilishi
Etimologiyasi
arab. – dono, oqil, donishmand; tabib; faylasuf;
Maʼnoviy xususiyatlari
Maʼnosi
1. Oʻtkir tabib; vrach, doktor. ◆ Qadimgi dunyo hakimlari kishi asabiga muzikaning taʼsirini alohida taʼkidlaganlar. Gazetadan. ◆ Shu kasalga chalinganimda, bir hakimga bordim. U tomirimni ushlab: -Sizniki kosib kasali, dalaga chiqing.. — dedi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“
2. Donishmand, faylasuf. ◆ -Bir zamonda, — dedi dadam, — Aflotun degan bir hakim oʻtgan ekan. Oybek, „Tanlangan asarlar.“ ◆ Forobiy ulugʻ yunon hakimining juda chigal falsafiy mulohazalari magʻzini chaqib bergan. M. Osim, „Ibn Sino qissasi.“
3. Hakim (erkaklar ismi).
Sinonimlari
Antonimlari
ҲАКИМ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
Turkcha (tr)
hakim