maʼno - Vikilugʻat (original) (raw)

maʼ-no

arab.mazmun, tushuncha, gʻoya

  1. Soʻzning mazmun tomoni, soʻz bilan ifodalangan tushuncha. ◆ Soʻzning toʻgʻri maʼnosi. Soʻzning koʻchma maʼnosi.Men, odatim boʻyicha, soʻzlarning maʼnolarini va nomlarning nomlangan narsa bilan munosabatini bilishga qiziqqanimdan: -U qishloqni nega Tezguzar deb ataganlar? — deb soʻradim. Sadriddin Ayniy, „Esdaliklar“ .
  2. ayn. mazmun. ◆ Gavhar bu gapdan „qoʻlimdan kelsa, yordamimni ayamayman“ degan maʼnoni uqdi. Oʻtkir Hoshimov, „Qalbingga quloq sol“ . ◆ Unsin qoshini chimirib, yalt etib Gulnorga qaradi, lekin soʻnggi jumlaning maʼnosini, nechundir, soʻramadi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“
  3. Baʼzi xatti-harakat va sh.k.dan anglashiladigan narsa; ifoda. ◆ Xotin uning harakatidan „oʻpich ber“ degan maʼnoni angladi-da: – Shuni toʻgʻri ayta qolsangiz, nima boʻlar ekan! — dedi. Abdulla Qahhor, „Mayiz yemagan xotin“ . ◆ Uning vajohatidan „nega kelding“, degan maʼno borligini Aziza tushundi. Oʻtkir Hoshimov, „Qalbingga quloq sol“ .
  4. Biror narsaning mohiyati, nima ekanligi; mohiyat. ◆ Samandarov zaharxanda qildi: -Bu qanaqa musobaqa boʻldi? Musobaqaning maʼnosini tushunasanmi oʻzing? Abdulla Qahhor, „Qoʻshchinor chiroqlari“ . ◆ Demak, irsiyatning maʼnosi — oqsil sintez qilish qobiliyatining nasldan naslga oʻtishidir. Fan va turmush .

anglam.

МАЪНО. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

maʼno

Ruscha ru

maʼno
смысл; значение; содержание; ◆ soʻzning toʻgʻri ~si прямое значение слова; ◆ soʻzning koʻchma ~si переносное значение слова; ◆ ~si yoʻq gap бессмысленный разговор; ◆ undan ~ chiqmaydi 1) от него ничего путного ожидать не следует; 2) из этого ничего не получится; ◆ ~ urgʻusi грам. логическое ударение; ◆ xatning ~si содержание письма; ◆ ~ bermoq понимать (в каком-л. смысле) истолковывать; ◆ ~ chiqarmoq делать вывод, приходить к выводу.