poda - Vikilugʻat (original) (raw)

po-da

f. bzS — gala, toʻda, uyur; yaylov

1 Birga haydab borilayotgan yoki birga oʻt-lab yurgan, odatda bir turga oid .chorva mollari toʻdasi. ◆ Qoʻy podasi. sht Gʻujbogʻ yoʻllaridan podalar chuvalab kelardi. A. Muxtor, „Kumush tola“ . ◆ Poda tegirmon yaqi-nidan oʻtayotganda, Yigitalining dimogʻiga yoqimli bir is urildi. T. Malik, „Ajab dunyo“ .

2 koʻchma Biror narsaning toʻpi, uyumi. ◆ Yomgʻir tingan, harir roʻmoldek uzuq-yuluq bulutlar podasini shamol toʻzgʻitmoqda. Gazetadan .

Podadan oddin chang chiqarmoq Biror ish, voqea va shu kabilar haqida ular sodir boʻlmasdan oldin hovliqib gapirib yurmoq. ◆ Boshliq indamadi. Ikki kishini yoniga olib, qol-gayushrni ogohlantirdi: -Podadan oldin chang chiqarmanglar. Biz hozir anigʻini bilib ke-lamiz. Shuhrat, „Jannat qidirganlar“ . ◆ Qoʻzi-boyning goho podadan oldin chang chiqarish odati borligidan, baʼzilar uni "soʻnggi ax-borot" debham atasharkan. H. Nazir, „Soʻnmas chaqmoqlar“ .

ПОДА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

poda (koʻplik podalar)

Ruscha ru

poda
стадо; ◆ poda boqmoq пасти стадо; ◆ kishining elida podsho boʻlgandan oʻz elingda poda boqqaning yaxshi посл. лучше быть пастухом в родной стороне, чем быть царём на чужбине; ◆ poda kelar mahal вечернее время, когда возвращается стадо; ◆