ukol - Vikilugʻat (original) (raw)

u-kol

\r. kolot, ukalivat — "biror uchli, oʻtkir narsa bilan tegib ogʻritmoq" fl. dan

Badanga, teri ostiga, tomirga shprits vositasida suyuq dori yuborish. ◆ Ukol qilmoq. sht Ukoldan keyin Xosiyat, garchi koʻ-zini ochmasa ham, lekin ravon nafas ola bosh-ladi. Oʻ. Usmonov, „Sirli sohil“ . ◆ Isitmam baland edi. Ustma-ust ukoldan ancha pasay-di. R. Azizxoʻjayev, „Ya shil chayla“ . ◆ Stolustida shprits qutisi ochiq turar va dori hidi anqirdi — vrach ukol qilib, uni bir oz oʻziga keltirgandi. P. Qodirov, „Uch ildiz“ .

УКОЛ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Ruscha ru

ukol
мед. укол; ◆ bemorga ukol qilmoq сделать больному укол; ◆ ukol qabul qilmoq или ◆ ukol olmoq принимать уколы.