caboce — Wiccionaire (original) (raw)

Èn årtike di Wiccionaire.

Bodje vî francès « cabosse » (minme sinse).

singulî	pluriyal
caboce	caboces

caboce femrin

grosse tiesse.
- C' e-st ene fameuse caboce ! — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Riçure on côp so s' caboce. — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Il a todi del tchance ki dji ni lyi a nén toumé so s’ caboce. — Henri Simon, «Li neûre poye» divins «Quatre comédies liégeoises» da Jean Haust (1936), 1889, p.91 (fråze rifondowe).
- On n' pout rén lyi tchôkî e l' caboce ! — D.T.W.
(camaerådreçmint) tiesse.
- (On ôt do brut, c' est l' gåre di nute ki tome al valêye des grés. - On a sogne) -TCHÅRLUMAGNE. - Mi pôve caboce ! Mi pôve caboce ! Dji dvén sot, dai, dji dvén sot ! — Joseph Vrindts, Li diale di so l'fontaine, 1889, sinne XIII, p.34 (fråze rifondowe).
- Lon di s' leyî mete e l' caboce
  K' on nos aconte po des disgråcyîs,
  I fotrént ene volêyes di côps d' pîs
  A tos ces fjheus d' contes di lårgosse ! — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.77, Lès dj’vås dè fond (1938) (fråze rifondowe).
onk ki n' vout nén candjî d' idêye.
efant ki n' fåt nén schoûter.
sûtisté.
- Aveur ene fameuse caboce. — Motî Forir (fråze rifondowe).

onk ki n' vout nén candjî d' idêye

målåjhey efant