holete — Wiccionaire (original) (raw)

Èn årtike di Wiccionaire.

holete femrin

1. baston do bierdjî.
   • I rovia s' holete el praireye, avou l' agnea k' i poirtéve tchaeke djoû so si spale po ndè raler. — Joseph Vrindts, « Li pope d'Anvers » (1896), p.88 (fråze rifondowe).
   • Les båsheles k' avént fwait leus påkes minént les pus djonnes; ele tinént ene sôre di holete al porcession do Sacramint — B. Louis.
2. riciptoe ås tcherdons.
   • Cwand l' gamén a veyou deus holetes, il a sepou k' il alént ås betråles, po côper ås tcherdons — Lucien Somme.

holter

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.