påye — Wiccionaire (original) (raw)

Èn årtike di Wiccionaire.

Tayon-bodje latén « pax » (« påye, coeyisté, ripoizaedje »).

singulî	pluriyal
påye	påyes

påye femrin

termene k’ on n’ si bate nén, inte payis.
- C’ est Noyé
  On vôreut k’ çoula fouxhe vré
  Avou l’ påye so l’ tere
  Et des omes di boune volté. — André Gauditiaubois.
airance la k’ on est trankile, sins brut, sins mehins.
- So leu voye, i trovèt Decan
  Ki mete li påye avou ene botaye. — Henri Forir, Blouwett lîgeoiss, Po beûr on kô al fiess, 1843, p.22 (fråze rifondowe).
cossina fwait inte deus pårteyes k’ estént e guere u e margaye.
- Li påye di Cargnon, riscrîte e walon.
- Li påye uropeyinne po les mancîs lingaedjes.
- Il aveut minme fwait eplaidî des papîs, — nén si må scrîts k’ ça, åré — po splitchî li Påye d’ Aroucha, inte li govienmint houtou eyet les revinteus toutsis. — Lucyin Mahin.
fé påye et cwite
lai m’ e påye
våt mî l’ påye ki l’ guere

avou l’ bodje « påjh- »
- påjhûle / pajhire
- rapåjhî, rapåjhant, rapåjhaedje
- rapåjhter, rapåjhtant, rapåjhtaedje, rapåjhteu
avou l’ bodje « pwai- »
rapwairi
lai-m’-e-påye
Påye di Fexhe, Påye d’ Angleur (mots istorikes, po çou ki rwaite l’ eployaedje di « påye »)
Påye di Cargnon, Påye di Versaye (noûmots, po çou ki rwaite l’ eployaedje di « påye »)
(airance la k’ on est trankile) : påjhûlisté, påjhirté, coeyisté
(termene k’ on n’ si bate nén, inte payis) : guere
Påye (viyaedje)
/paːj/
- paye (f.n.; strin)
- paye (f.n.; salåre, çou k’ est payî)
/pɔːj/
- poye (f.n., oujhea, frumele do cok)
- poy (o.n.; pwel)
- poy (adv.; après)
/pe/
- pé (adv. pus må)
- pés (tetes d’ ene vatche)
påwe (pawon, oujhea)
påwion (o.n., inseke)
på (o.n., piket)

termene k’ on n’ si bate nén, inte payis