peri — Wiccionaire (original) (raw)
Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : perî.
| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | peri / perixh |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | perixhoz |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | perixhans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | perixhnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | perirè / perixhrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | perixheu |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | perixhe |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | peri |
peri
- (v. sins coplemint) mori.
- Ene plante ki perixh — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Les grandès aiwes, li feu,
Avént bea do flaxhî, bea voleur tot distrure
[…]Agnusse moussive el Mouze, rotéve sol cresse d’ on toet
Po-z aler poirter s’ cour å ci ki perixheut. — Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.47, “Agnuss” (fråze rifondowe).
- (viebe å prono) (imådjreçmint) disparexhe.
- Al fén, totafwait tome,
Estat, monumints, omes,
Al fén, tot doet mori,
L’ antike cloke est fondowe,
Li tour e-st abatowe
Et ses rwenes ont peri. — C.N. Simonon, Powezeyes e patwès d’ Lidje, (1846) (fråze rifondowe).
- Al fén, totafwait tome,
- (viebe å coplemint) gåter d' trop (èn efant).
- On pere ki perixh ses efants — Motî Haust (fråze rifondowe).
ostant peri ki d' piede li veye : dijhêye po rire, et po s' recoraedjî al fén don contaedje di ses displis.
E cisse pådje ci, n’ a co pont d’ definixha pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.